(Beş aylık çalışmanın, doğru kadro mühendisliğinin, güçlü teknik ekibin ve Türk voleybolunun yıllardır kurduğu sistemin sonucu) Sinan Erdem Spor Salonu’nda maç saati yaklaştıkça tribünler doldu taştı. Bilet bulamayan binlerce taraftar Salonun dışında heyecanı yaşamak için bile olsa şarkılarla, marşlarla Milli Takıma destek verdiler. Türkiye’nin belli başlı meydanlarında kurulan dev ekranlarda gençler, aileler kırmızı beyaz bayraklarıyla dualarıyla, alkışlarıyla Filenin Sultanlarının kalben yanlarında oldular. Voleybolcu kızlarımız salonda ısınmaya çıktıklarında ise tribünlerdeki heyecan başka bir noktaya taşındı. Dünya Sıralamasında lider olan, Çok güçlü, oyun olarak millilerimize ters gelen şansımızın da pek tutmadığı bizi iyi tanıyan İtalya’ya karşı oynayacaktık. Taraftarımızın inancı kızlarımızın sporcu karakteri birleştiğinde biz salonda yalnızca bir final maçı izlemedik, Bizler Türk Spor Tarihine Altın Sayfa açılan bir hatırayı an be an şahit olduk. İşte! Türkiye ile İtalya arasındaki mücadele, son yıllarda kadın voleybolunda oluşan güç dengelerinin nereye geldiğini gösteren böyle büyük bir sınavdı. Önce bir teşekkür borcum var Bu organizasyonu İstanbul’a taşıyan, bu büyük atmosferin oluşmasına katkı sağlayan insanlara bir teşekkür borcumuz var. Beni bu tarihi Avrupa Şampiyonası atmosferini yerinde yaşamaya davet eden Gençlik ve Spor Bakanımız Sayın Dr. Osman Aşkın Bak’a, Türkiye Voleybol Federasyonu Başkanı Sayın Mehmet Akif Üstündağ’a ve Türkiye Voleybol Federasyonu’nun değerli yönetimine teşekkür etmek istiyorum. Çünkü bazen bir sporu yalnızca sporcular büyütmez. Bir organizasyonun arkasındaki irade, tesisleşme, altyapı, uluslararası organizasyonlara ev sahipliği yapma kapasitesi, federasyon yapılanması, kulüplerin gücü ve devletin spora bakışı da o başarı zincirinin parçalarıdır. Dolayısıyla, ben de geçen akşam Sinan Erdem’deydim. Sahanın kenarındaki hareketliliği, oyuncuların yüz ifadelerini, teknik ekibin her sayı arasındaki iletişimini ve tribünün oyuna nasıl müdahil olduğunu salondan takip ettim. Televizyon ekranından bakıldığında görülemeyen önemli bir ayrıntı vardı: Bu takımın arkasında yalnızca 14 oyuncu yoktu. Aylarca çalışan, analiz yapan, fiziksel hazırlığı yöneten, sakatlıkları takip eden, istatistik üreten ve maçın ayrıntılarını hazırlayan ciddi bir ekip vardı. Ve final bittiğinde ortaya çıkan sonuç bunun en açık göstergesiydi: Türkiye, İtalya’yı 3-2 yenerek üst üste ikinci kez Avrupa şampiyonu oldu. Setler: 16-25, 25-22, 12-25, 25-21 ve 15-10… İtalya iki kez öne geçti. Türkiye iki kez geri geldi. Son sözü ise karar setinde söyledi....
