Siyaset bazen büyük teorilerle değil, küçük bir kasabanın değirmeninde anlatılan bir hikâyeyle daha iyi anlaşılır.

Eski zamanlarda bir kasabada herkesin saygı duyduğu bir değirmenci vardı. Ona Değirmenci Baba derlerdi. Çünkü yalnızca buğday öğütmez, insanın sözünü, niyetini ve karakterini de tartardı.

Kasabanın insanları ürünlerini değirmene getirirdi. Değirmenci Baba buğdaya bakar ve hemen anlardı: Bu temiz mi, yoksa içine taş mı karışmış?

Siyaset de aslında bundan farklı değildir.

Millet sandığa giderken değirmene buğday getirir gibi umut getirir, beklenti getirir, güven getirir. Ama siyasetin değirmeninde bu umutlar çoğu zaman un olmaz. Çünkü değirmenin içine temiz buğday değil, çıkar, yalan ve hesap karıştırılır.

Bugün siyasete baktığımızda tam da böyle bir tablo görüyoruz. Meydanlarda adalet konuşuluyor ama adalet terazisi bozuk. Demokrasi konuşuluyor ama eleştiriye tahammül yok. Halk adına siyaset yaptığını söyleyenler, halkın sesini değil kendi koltuklarını korumaya çalışıyor.

Bir zamanlar Değirmenci Baba kasabanın gençlerine şöyle demişti:

“Eğer değirmene buğday yerine taş getirirseniz, değirmen ne kadar dönerse dönsün size un vermez.”

Bugün Türkiye siyasetinin en büyük sorunu tam da budur. Değirmen dönüyor, seçimler oluyor, konuşmalar yapılıyor, ittifaklar kuruluyor ama halkın sofrasına giden adalet ve refahın unu bir türlü çıkmıyor.

Çünkü siyasetin değirmenine konulan malzeme temiz değil.

Toplumu kutuplaştırarak, inançları siyasetin malzemesi yaparak, kimlikleri birbirine düşman ederek siyaset yapılmaz. Bu olsa olsa değirmene saman doldurup un beklemek gibidir.

Değirmenci Baba’nın bir sözü daha vardı:

“Değirmenin taşı yavaş dönebilir ama adaletin eleği eninde sonunda herkesi eleyip ayırır.”

Bugün siyaset yapan herkes şunu bilmelidir: Halk her şeyi görüyor. Kimin buğday getirdiğini, kimin taş karıştırdığını da biliyor.

Ve gün gelir, o değirmenin taşı döndüğünde taşlar da ortaya çıkar, gerçekler de.

Baki Düzgün
Hak-Der Genel Başkanı