Buna “yeni dünya düzeni” diyorlar.
Oysa tarif ettikleri şey, insanlığın gördüğü en eski ve en kirli hayalin güncellenmiş hâlidir:
haydutların devlet kurma arzusu.

Dünyayı tek ülkeye dönüştürmek, ülkeleri merkeze bağlı şehirlere indirgemek, şehirleri de halkın değil kendi atadıkları yöneticilerle yönetmek…
Bu bir ütopya değil; küresel zorbalığın kurumsallaşmasıdır.

Bu düzende halk yoktur.
Yurttaş yoktur.
Sadece itaat etmesi beklenen kalabalıklar vardır.

Seçimden Korkan İktidar Aklı

Bu hayali kuranların ortak bir korkusu vardır:
halkın iradesi.

Çünkü seçim:
• Denetimdir
• Hesap sormadır
• Meşruiyet sınavıdır

Atama ise rahatlatır.
Soru yoktur, itiraz yoktur, risk yoktur.

O yüzden yerel yönetimler hedef alınır.
O yüzden belediyeler, şehirler, mahalleler merkezî otoriteye bağlanır.
O yüzden “güvenlik” denilerek demokrasi askıya alınır.

Bu yalnızca bir yönetim modeli değil,
halkı siyasetten tasfiye etme projesidir.

Ulus Devletler Değil, Halklar Tasfiye Ediliyor

Süslü laflarla “ulus devletler bitiyor” derler.
Ama bitirilen ulus devlet değil, halkların siyasal varlığıdır.

Çünkü:
• Küresel sermaye için sınırların kalkması özgürlük değil, denetimsizliktir
• Yerel kimlikler kültürel zenginlik değil, potansiyel dirençtir
• İnançlar ve farklılıklar barış unsuru değil, kontrol edilmesi gereken risklerdir

Bu yüzden merkez büyür, halk küçülür.
Bu yüzden kararlar uzaklaşır, sorumluluk buharlaşır.

Güvenlik Söylemiyle Kurulan Küresel Mafya

Bu düzen kendini hep aynı kelimelerle savunur:
• Güvenlik
• İstikrar
• Terörle mücadele

Ama gerçekte:
• Hak talebi “tehdit”tir
• Muhalefet “kaos”tur
• Örgütlenme “suç”tur

Hukuk yerini güce bırakır.
Adalet yerini korkuya.

Devlet, mafya yöntemleriyle çalışmaya başlar.
Mafya, devlet diliyle konuşur.

Bu Bir Gelecek Değil, Bir Çürüme Senaryosudur

Tek merkezli dünya hayali,
tek sesli toplum arzusudur.

Ama insanlık tarihi şunu defalarca göstermiştir:
İnsan tek merkeze sığmaz.
Hakikat tek elde durmaz.
Adalet atamayla kurulmaz.

Söz Özü

Buna “yeni dünya düzeni” diyenler yanılıyor.
Bu yeni değil, eski sömürge aklının dijital versiyonudur.

Evet, haydutlar devlet kurabilir.
Ama adalet kuramazlar.

Ve adaletin olmadığı hiçbir düzen,
ne yeni olur
ne de kalıcı.

Baki Dğzgün
Hak-Der Genel Başkanı